| تحلیل بهبود روشهای نوین ساخت در پایداری معماری: مطالعه تطبیقی ساختمانهای مبتنی بر فناوریهای پیشرفته ساخت |
| کد مقاله : 1184-NAEC (R1) |
| نویسندگان |
|
زهرا صفائی *1، محسن وفامهر2 1دانشجو دانشگاه آزاد واحد مشهد 2استاد و عضو هیات علمی گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد |
| چکیده مقاله |
| معماری پایدار، که به طراحی بوم شناختی یا طراحی سبز هم معروف است، یک رویکرد فلسفی در معماری است که بر اصول پایداری اقتصادی، اجتماعی و بوم شناختی تأکید دارد. هدف اصلی این نوع طراحی کاهش مصرف انرژی و آلودگی محیط زیست است. معماری پایدار به عنوان یک زیرمجموعه از طراحی پایدار، تحول مهمی در معماری معاصر به شمار میآید و پاسخی به چالشهای ناشی از عصر صنعتی است.سازهها، به عنوان عناصر کلیدی در طراحی ساختمان، امروزه با استفاده از روش های نوین و تکنولوژیک ساخته میشوند. پژوهش حاضر بر روی پایدارسازی معماری از طریق این روش های مدرن متمرکز است. برای تحقق این هدف، ضروری است که مؤلفههایی برای طراحی و ساخت سازههای نوین در راستای معماری پایدار وجود داشته باشد.در این راستا، ساختمانهای که با تکنیکهای نوین ساخته شدهاند، مورد بررسی قرار گرفته و نقاط قوت و ضعف آنها تحلیل شده است. این تجزیه و تحلیل نشان داده است که هر ساختمان به چه نحوی از اصول معماری پایدار پیروی میکند و این ویژگیها چگونه بر پایداری کلی معماری تأثیر میگذارند. با شناسایی خصوصیات این ساختمانها، اصول و راهبردهایی تعیین شده که میتوانند به پایداری معماری در فرآیند طراحی و ساخت کمک کنند. در نهایت، نتایج حاکی از این است که روش های نوین ساخت، در صورت اجرا و طراحی درست، میتوانند عامل اصلی در تحقق اهداف معماری پایدار باشند. |
| کلیدواژه ها |
| معماری پایدار، روش های نوین ساخت، تکنولوژی ساخت |
| وضعیت: پذیرفته شده |
