| معیارهای مطلوبیت معماری بومی ایران با تطبیق بر ملاحظات زیست محیطی |
| کد مقاله : 1208-NAEC |
| نویسندگان |
|
مرضیه فرهمند *1، محسن وفامهر2 1دانشجوی دکترای معماری دانشگاه ازاد مشهد 2عضو هیأت علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران |
| چکیده مقاله |
| امروزه معماری پایدار روش خاصی از طراحی است که معماران و طراحان تلاش میکنند بیشتر به آن توجه کنند. از دیرباز ایرانیان در کشوری پهناور با تنوع آبوهوایی مناطق مختلف، در تلاش برای هماهنگی محیط زندگی خود با محیطزیست بومِ خود بودهاند. از جهتی دیگر در دوره معاصر تفکر غالب معماری مدرن، مبنی بر استفاده مصالح و تکنولوژی نوین در راستای تحقق بخشی به مسائل زیستمحیطی، منجر شد جدایی بین هویت معماری ایران و ارزشها به بارآید. این انقطاع از سلسله آموزهها و تجربیات بشر ازجمله معماری پربار سنتی ایرانی، مانع از آن میشود که سلسله تجربیات قبلی به معماری امروزی منتقل شود و همچنین بشر امروز از تجربیات و ارزشهای ماهوی و معنایی معماری ایران بیبهره بماند. برای حل این مسئله و در جهت دستیابی به معیارهایی از مطلوبیت در مجتمع های مسکونی، پیشبینی نگارندگان حاضر بر این است که میتوان با استفاده از تجربیات و شیوههای گذشته و حال را در حل مسائل امروزی که در ضوابط معماری پایدار و مصوبات (مانند کمسیون پاریس، 2015) بیان شده، انجام داد و راهنمایی برای معماران و طراحانی باشد که ارزشهای معماری سنتی ایران را فراموش کردهاند. یکی از شیوههای رسیدن به این مهم تحلیل محتوایی و یکپارچهی مطالعات ارزشهای زیستمحیطی و ماهیتی معماری سنتی تاریخی ایران است که با استناد به این نتایج میتوان در جهت هماهنگی و همافزایی معماری زیستمحیطی با هویت ایرانی بکار برد. در این تحقیق، روش کتابخانهای، برای تدوین مبانی نظری مرتبط شامل مجلات، مقالات و مطالعات کتابخانهای و اینترنت استفادهشده است. |
| کلیدواژه ها |
| مطلوبیت محیطی، بازشناسی ارزشهای معماری سنتی، پایداری زیستمحیطی، مجتمع مسکونی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
