بررسی کاربرد فناوری های هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت و تحلیل نقش آن در فرایند آموزش و پرورش

کد مقاله : 1270-NAEC

نویسندگان

سید حسین امینی * آموزش و پرورش

چکیده مقاله

هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از پیشرفته‌ترین فناوری‌های نوین، تحولات شگرفی را در اکوسیستم تعلیم و تربیت به ارمغان آورده است. این مقاله به بررسی جامع کاربردها، مزایا، و چالش‌های هوش مصنوعی در بسترهای آموزشی می‌پردازد و نقش محوری آن را در بهینه‌سازی فرآیندهای یاددهی-یادگیری تحلیل می‌کند. قابلیت‌های بی‌بدیل هوش مصنوعی در تحلیل کلان‌داده‌ها، یادگیری ماشینی تطبیقی، و ارائه بازخوردهای هوشمند، زمینه‌ساز شخصی‌سازی بی‌سابقه آموزش بر اساس نیازها و سبک یادگیری هر فراگیر شده است. این فناوری، با ارائه راهکارهای نوآورانه، کیفیت ارزیابی‌ها را به طرز چشمگیری ارتقاء بخشیده و امکان تولید محتوای آموزشی تعاملی و جذاب را فراهم می‌آورد که منجر به افزایش انگیزه و عمق یادگیری می‌شود.با این حال، پیاده‌سازی هوش مصنوعی در نظام آموزشی خالی از چالش نیست. نیاز مبرم به توسعه زیرساخت‌های فناورانه پیشرفته، لزوم حفظ حریم خصوصی داده‌های فراگیران، و بررسی دقیق اثرات اجتماعی و اخلاقی ناشی از این تحول، از جمله ملاحظات کلیدی هستند که باید مورد توجه جدی قرار گیرند. این مقاله برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی برای داده‌های کمی و تحلیل محتوا برای داده‌های کیفی استفاده کرده تا نتایجی جامع و مستدل ارائه گردد. با تشریح پتانسیل‌های هوش مصنوعی در تحول آفرینی آموزش، بر اهمیت برنامه‌ریزی استراتژیک و رویکردی مسئولانه برای بهره‌برداری حداکثری از این فناوری در جهت تربیت نسلی خلاق و توانمند تأکید می‌کند. هدف نهایی، تبیین نقشه راهی برای ادغام مؤثر هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت به منظور دستیابی به یک آینده آموزشی پویاتر و کارآمدتر است.

کلیدواژه ها

هوش مصنوعی، تعلیم و تربیت، آموزش هوشمند، یادگیری شخصی‌سازی شده، فناوری آموزشی

وضعیت: پذیرفته شده