بررسی ریشه های هندسه اسلامی در معماری ساسانی
کد مقاله : 1279-NAEC
نویسندگان
محمد مهدی سروش *1، رامین حسنی2
1گروه معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، گروه معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
چکیده مقاله
هدف از انجام مقاله حاضر بررسی ریشه‌های هندسی اسلامی در اندیشه و معماری ساسانی می‌باشد. یکی از رازآمیزترین و گسترده‌ترین تزیینات آثار معماری دوره اسلامی به‌ویژه مساجد، نقوش هندسی است و مطالعه پیشینه پیدایش این نقوش در هنر ایران سابقه‌ای شش‌هزارساله را نشان می‌دهد. هندسه یکی از بنیان‌های هنر و معماری سنتی ایران است و در سراسر آثار فاخر به‌جای‌مانده از گذشته می‌توان نمودهایی از آن را مشاهده کرد. استفاده از ترسیمات هندسی در هنر و معماری ایران سابقه‌ای طولانی دارد و در معماری به دلیل ماهیت ساختن و لزوم نظم دقیق، اهمیت بیشتری می‌یابد. معماری ایران از دوره باستان تا دوران اسلامی همواره از اصول هندسی بهره برده است.روش پژوهش در این تحقیق تحلیلی–توصیفی بوده و داده‌ها از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی اسناد و مدارک مکتوب و مطالعات میدانی گردآوری شده است. در این مقاله با نگاهی تاریخی سه دوره برجسته ساسانی بررسی شده و نمونه‌ها به‌گونه‌ای انتخاب شده‌اند که بیانگر شیوه رایج دوران و میزان پیشرفت در هندسه کاربردی معماری باشند. پژوهش بر شناخت عوامل هندسی موجود در معماری سنتی و ریشه‌های فکری و مبانی نظری آن تمرکز دارد. پرسش اصلی تحقیق به ریشه‌های هندسی اسلامی در اندیشه و معماری ساسانی و کیفیت کاربرد آن مربوط می‌شود.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نظم هندسی، تقارن، مربع، مستطیل، دایره، مدول و پیمون از مهم‌ ترین مفاهیم هندسی معماری پیش از اسلام بوده‌اند.
کلیدواژه ها
ریشه های اسلامی ،معماری اسلامی، ، اندیشه ،معماری ،ساسانی
وضعیت: پذیرفته شده