خوانش تطبیقی خانه‌های دوره قاجار و پهلوی اول در همدان: گذار از «معنویت مکان» به «کارکردگرایی»
کد مقاله : 1284-NAEC
نویسندگان
محمد مهدی سروش1، طاهره بیات *2
1دانشیار گروه معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2دانشجوی دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تبیین گذار پارادایمی از معماری سنتی مبتنی بر معنویت مکان به سمت الگوهای مدرن مبتنی بر کارکردگرایی، به خوانش تطبیقی سازمان فضایی خانه‌های مسکونی دوره‌های قاجار و پهلوی اول در شهر همدان می‌پردازد. هدف نهایی، شناسایی دلالت‌های معنایی و کارکردی نهفته در این تحول کالبدی است. این تحقیق از نظر ماهیت، کیفی و از نظر هدف، کاربردی- توسعه‌ای است. روش گردآوری داده‌ها شامل مطالعات اسنادی، کتابخانه‌ای و برداشت میدانی از نمونه‌های منتخب می‌باشد. جامعه آماری پژوهش، خانه‌های تاریخی شاخص در همدان است و نمونه‌های موردی به صورت هدفمند (حداقل سه خانه از هر دوره با توجه به اصالت و حفظ شدن ساختار) انتخاب شده‌اند. برای تحلیل، از روش تحلیل محتوای کیفی پلان‌ها به منظور استخراج شاخص‌های معنایی و کارکردی، و تحلیل ریخت‌شناسی فضایی برای مقایسه الگوهای درون‌گرایی و سلسله‌مراتب دسترسی استفاده شده است.
نتایج تحقیق نشان می‌دهد که در گذار از قاجار به پهلوی اول، ساختار تک‌هسته‌ای و درون‌گرای خانه‌های سنتی به سمت یک ساختار فضایی چند‌هسته‌ای و برون‌گرا تغییر یافته است. این تغییرات مؤید کاهش وزن هسته مرکزی و تأکید غالب بر کارایی، عملکرد و آسایش مادی به جای معنویت و سلسله‌مراتب اجتماعی/ آیینی سنتی است. این پژوهش با ارائه‌ی یک چهارچوب تطبیقی مشخص، گذار معماری مسکونی همدان را به عنوان مصداقی عینی از تحول فرهنگی- اجتماعی در دوران مدرن‌سازی ایران تبیین می‌کند. نوآوری اصلی تحقیق در مقایسه مستقیم دلالت‌های معنایی سازمان فضایی در دو دوره و اثبات تأثیر مستقیم تغییر مبانی فکری بر کاهش کیفیت‌های معنوی مکان در معماری مسکونی شهر همدان است.
کلیدواژه ها
معنویت مکان، کارکردگرایی، سازمان فضایی، معماری قاجار، معماری پهلوی اول، همدان
وضعیت: پذیرفته شده