| بررسی کارآیی روش جداسازی جرمی قائم در کنترل برش پایه سازههای جداسازی شده |
| کد مقاله : 1357-NAEC |
| نویسندگان |
|
محمد شاهرخ عبدی * گروه علمی مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران |
| چکیده مقاله |
| هر سیستم مکانیکی یا سازهای در برخی از فرکانسها، با بیشترین دامنه ممکن نوسان میکند. به این وضعیت رزونانس گفته میشود. برای جلوگیری از وقوع این پدیده در سازه، باید تاجایی که امکان دارد سعی کنیم مشخصات رفتاری سازه را از این محدوده دور کنیم. یکی از روشهایی که سبب انجام چنین هدایتی میشود، انتقال پریودیک نام دارد. روش جداسازی جرمی قائم، یکی از روشهای جدید برای کنترل لرزهای سازهها میباشد. هدف اصلی این روش استفاده از اصل انتقال پریودیک برای کنترل رفتار لرزهای سازهها میباشد. در این تحقیق، عملکرد این روش در کنترل برش پایه سازههای یک درجه آزاد با زمان تناوب 25/0، 50/0، 00/1، 00/2 و 00/3 ثانیه به عنوان یک نیروی تعیین کننده در طراحی سازهها مورد بررسی قرار گرفت. لایه جداساز مورد استفاده در این تحقیق، میراگر مگنتورئولوژیک در وضعیت کنترلی غیرفعال است. بررسی نتایج نشان میدهد استفاده از این روش جداسازی به طور میانگین، برش پایه سازهها را حدود 52 درصد کاهش میدهد. |
| کلیدواژه ها |
| فرکانس، رزونانس، جداسازی جرمی قائم، میراگر، برش پایه |
| وضعیت: پذیرفته شده |
